What the !?

Dat ik zou besluiten geen vlees te eten was ongeveer een even grote kans als dat pinkster en pasen tegelijk zouden vallen. Als iemand er namelijk over begon dat hij of zij het deed voor een ‘’betere wereld’’, had ik in neiging in slaap te vallen en geitenwollen sokken aan te doen. How was I wrong. Na het zien van de documentaite ‘’What the Health’’, wilde ik nog maar één ding: stoppen met het eten van vlees.

Ik weet dat alles sterk overdreven is en niet alles klopt. Maar ik wilde het proberen. Zou ik het volhouden geen vlees? Geen zuivel?

De schokkende dingen die aan het licht kwamen in de documentaire deden me doen realiseren dat een gezond leven, wat goed is voor jezelf én de wereld, geen onzin is, niet overdreven is en het bovenal weinig te maken heeft met een saai imago.

Ik heb namelijk ook nog steeds geen geitenwollensokken aan en draag geen sandalen. En een combinatie daarvan al helemaal niet.Ook bestaat er meer variatie dan geroosterde bloemkool op een bedje van niks. En is er ook meer dan alleen komkommer en tomaat (m’n moeder was bang dat dat het enige was wat ik nog op brood kan doen). Er zijn talloze mogelijkheden om toch lekker te eten, zonder dat het saai wordt. Zonder dat ik saai word.

Ik heb besloten vanaf maandag geen vlees meer te eten. Drastisch? Misschien. Daarom probeer ik het eerst voor een maand, voordat ik van de daken schreeuw dat ik NOOIT MEER VLEES EET. Ik eet dus nooit meer vlees, voor een maand. Dat is voor mij al een hele compromis met mezelf, want normaliter kan ik niet zo goed een middenweg vinden en had ik dus al voorop gelopen in een antivlees campagne. Inclusief megafoon. Instead, heb ik nu dus (gelukkig) ervoor gekozen om het eerst een maand te proberen. Om te kijken of ik het daarna nog even belangrijk vind als nu, of ik het kan volhouden en wat de voor- en nadelen zijn.

Dat het moeilijk gaat worden weet ik wel zeker. Ik heb namelijk steeds twee gedachten in m’n hoofd. Eentje schreeuwt: JE LEEFT MAAR EEN KEER WAAROM ZOU JE NIET ETEN WAT JE LEKKER VINDT. En de ander, iets zachter: het is ontzettend slecht. Both true. Het wordt dan ook een behoorlijke uitdaging deze maand (en wie weet langer, hoop ik, denk ik) een balans tussen beide te vinden.

Ik ga vaker uiteten dan dat ik thuis eet en dat was aanvankelijk ook de reden dat ik een blog begon. Ik wil dan ook niet nu ineens alleen maar schrijven over waar je de lekkerste sla kan vinden, de beste dressing en de meest goed gevulde courgette. Het wordt dan denk ik ook een mix van gerechten zonder vlees en met. The boyfriend blijft namelijk wel lekker alles eten (gelukkig, ik ga ook niemand bekeren, gelukkig) en dus zullen die artikelen ook niet verdwijnen. Nu dus gewoon the food artikelen die jullie gewend zijn, with a nice salad on the side. En dus die beste courgette.

Confession: ik ben niet tijdens de aftiteling van de documentaire naar de Albert Heijn gesprint om m’n mandje te vullen met allesbehalve vlees. Ik begin na het weekend. Dit weekend is voor m’n laatste kroket, de laatste ellende bij Sumo, een laatste rondje in de slager (lees: ik heb grilworst met én zonder kaas gekocht), een laatste burger met truffelmayo, laatste ramen met Chim Chi and so the list goes on.

Zondag is m’n moeder jarig, dan staat er een behoorlijke rijsttafel op tafel met Rendang, smoor & nog 700 vleesgerechten. Het leek me dan nog niet nodig om daar naast te zitten met een wortel en een hummusdipje. So, Monday it is. The start of a new chapter. Vleesloos.

Wees ook niet bang. Dit wordt geen blog waar in staat dat ik het licht heb gevonden en degenen die vlees eten voor altijd in het duister leven en verschrikkelijke mensen zijn. Ik ga jullie niet bekeren. Ik ben geen jehova. Misschien dat ik nadat ik deze maand heb vol gehouden, een één dag in de maand dag houd, dat ik wel een mini stukje vlees eet. Ik weet het nog niet. Ik laat het jullie weten zodra ik het weet. Maar ook zeker als ik het niet (meer) weet. & Everything in between.

Lots of love, Ro

Side note: ik weet dat het in de documentaire What the Health wellicht allemaal ietwat overdreven is, maar dat het minder slecht is dan beweerd wordt, betekent niet dat het niet slecht is. De veganistische leefstijl wordt heel erg aangeprezen in de documentaire en de gevolgen van het eten van vlees en zuivel ontzettend overdreven. Daar ben ik me van bewust. Desondanks wilde ik het proberen. En ja, ofcourse mag je daar wat van vinden.