De Hell die TEATOX heet!

LEZEN OP EIGEN RISICO. EN LIEVER NIET ALS JE BRAD PITT HEET. OF CHANNING TATUM. OF ADRIANA LIMA (GIRL CRUSH YES INDEED).

Al jaren heb ik last van m’n buik. Hij is namelijk altijd verstopt. En dan niet ‘’ik zie m niet’’ verstopt. Nee, opgeblazen, niks werkt, dear lord wat een pijn. Dat soort verstopt.

Of ik wel eet, niet eet, als ik te veel eet, als ik te weinig eet. Als ik precies goed eet. It doesn’t matter, all day every day buikpijn.

Maar toen was daar theatox. Het zou het wondermiddel zijn tegen een opgeblazen buik. Afvallen zou je ervan. En als je alles mocht geloven, zou je er binnen de kortste keren ook nog uit zien als Adriana Lima. Je begrijpt; ik moest het proberen. En het werkte. Behalve dan een buik zo plat als die van Adri, maar dat terzijde.

In een dergelijke thee zit namelijk het stofje senna verwerkt. Een natuurlijk stofje dat je darmen prikkelt, waardoor je naar de wc moet. Ik was opgelucht. Finally. Het werkte dus. Al rennend. Want wat er echter niet op het vrolijk gekleurde theedoosje staat is dat je s’nachts wakker wordt badend in het zweet met kramp in je buik, je moet rennen naar de wc, want anders gaat het mis (& nee for the curious onder ons, het is nooit misgegaan, maar rennend je bed uit is vervelend, lief gezegd), je het niet te lang achter elkaar mag gebruiken, want anders is het super schadelijk (lees, dan gaat het nooit meer zonder). En ja je buik wordt even platter, maar nee gezond is het niet. Het opgeblazen gevoel komt net zo snel weer terug als dat het wegging. Je krijgt weer buikpijn. Alle ellende van ervoor is weer terug, alleen nu zit je er ook nog vijf keer per dag op de wc bij. En als je ermee wilt stoppen? Is het erger then before & krijg je knallende koppijn.

Shitload aan nadelen dus.

Side note: benieuwd wat voor mij wél werkte? Check it out here. Spoiler: het betreft geen rennen.