Choose not a life of imitation

Picture made by Benjamin Kotek

Zolang ik me kan herinneren zing ik mee met The Doors, Herman Brood en The Red Hot Chili Peppers. Hun teksten raken me niet alleen, maar ik voel ze ook. Bij de eerste geluiden van 'The End' krijg ik kippenvel, aan het einde wil ik bijna ook in een band, maar de hele weg is het zo prachtig. Het is zo puur. Ik hou ervan. Om nog maar te zwijgen over Indian Summer, I love you the best.

Eigenlijk zijn bijna alle nummers van de Red Hot Chili Peppers m'n Lievelings, maar toen ik op een concert van hen Can't Stop aan het meezingen was, ging één zin maar niet uit m'n hoofd: 'Choose not a life of imitation'. Want is het tegenovergestelde eigenlijk niet wat we voortdurend doen? We kijken tegen iemand op, we willen diegene zijn. We voelen ons slecht als we niet op diegene lijken. We leven ons leven tegen de verwachtingen van anderen. We willen voldoen, voldoen aan een beeld, een beeld niet zelf gecreëerd, maar algemeen geaccepteerd.

Doe je dit niet, dan ben je anders. Je hoort er niet bij. Maar waarom. Waarom zou je.

We zijn bij de geboorte een blanco doek, maar door omgeving, opvoeding en een beetje van onszelf worden we wie we zijn. We zijn onszelf bestaande uit kleine deeltjes van anderen. Desondanks proberen we ons gedurende ons leven te onderscheiden en 'anders' te zijn. We proberen onszelf te vormen vanuit een voor ons gevormde basis. Maar vergeten onszelf daarbij vaak. We proberen te passen in een hokje. Een hokje dat te klein is en bedacht door anderen. Een aantal hokjes, by far minder dan het aantal mensen.

Moeten we niet terug naar ons zijn? Het zijn van jezelf. Los van alle verwachtingen en ideaalbeelden. Maar juist dat is zo moeilijk. Je hebt namelijk zelf ook verwachtingen. Maar heb je die verwachtingen omdat je het zelf wilt, of omdat de rest van de wereld het wil.

We leren steeds meer en vormen steeds meer verwachtingen. Steeds komt er een kleurtje bij. De kleuren vermengen zich, bestaan naast elkaar of vormen zelfs een nieuwe kleur. Dit proces is nooit af. maar ergens onder al die kleur, ben jij. En dat is ook wat ik met deze foto wilde laten zien. Gekleurd Vs. zelf inkleuren. Wat is voor jou en wat is van jou. Het moeilijke is echter een balans vinden tussen dat wat gekleurd is (geworden) en wat jijzelf bent en vooral wilt, los van anderen. En altijd dat stukje, wat nog niet gekleurd is, nog van jou. Nog maakbaar.

Ik vond het daarom ook moeilijk om te beginnen met mijn blog. Er zijn er namelijk al honderd miljoen. En ik weet dat ik niet elke dag een fashionfoto wil plaatsen en dat ik van filosofie hou. Ik was dan ook bang dat schrijven over hotspots, lekker eten en reizen niet kon worden afgewisseld met filosofische teksten. Ik wilde filosofie niet los laten, want ook dat is een beetje van mij. Maar waarom zou je het niet doen, alleen om dat het anders is?

Wees jezelf, ''Choose not a life of imitation''.

Oke en nu weer gewoon chill hoor.

XXX RO