Say what?

M’n inbox is de laatste week overstroomt met positieve reacties over m’n blog, het bezoekersaantal is enorm gestegen en m’n insta stond vol met lieve berichtjes. En daar was ineens dat ene berichtje wat ik niet zag aankomen. ‘’Je schrijft warrig’’. Het ging over een column die ik had geschreven over de verbouwing. Dat deze opmerking kwam van iemand ogend als afstammend uit het stenen tijdperk en waarschijnlijk scripties leest voor lol, laat ik even terzijde.

Ik denk dat je een verbouwing niet gestructureerd kunt beschrijven; niemand zijn OCD kan zo erg zijn. En al zou het kunnen, ik zou het niet eens willen. Ik wil niet dat jullie na drie regels in slaap vallen, moeten gapen of snel wegklikken. Maar warrig? Nee. Chaotisch? Wellicht. Is dat precies wat ik wil? Ja! Het moet een beetje leuk blijven toch, een beetje luchtig, een beetje van alles wat. Want zo ben ik. Zo is m’n leven. Ik ben aan het verbouwen, koken, schema’s maken, scriptie schrijven en me af en toe aan het verzuchten over Temptation Island. Over chaos gesproken. Wat is daar allemaal loos. Wat gebeurt er. En waarom hebben ze Zach uit Mallorca gehaald. Hij zegt ongeveer vijf keer per aflevering dat hij daar vandaan komt. Ga alsjeblieft terug. Easy, met je eigen airline. Fuckboy.

Het wordt nog spannend wie naar huis gaat met de award voor grootste sukkel, Zach himself of Arda. Misschien kunnen ze de eerste plek delen. Zo niet, dan weet ik trouwens nog wel een goed jurylid, al vindt zij het wellicht allemaal wat te warrig.